a common reader

Yes, we can… (kill whoever whenever we want)

· 6 December 2013 |  by Janantoon
· Published in: FOCUS · politieke leugens  |  2 Comments
·

Ik las net een artikel van Youssef Kobo: Drones en terrorisme, twee maten twee gewichten [Kifkif.be] waarin hij het heeft over het toenemend gebruik van drones.

Oorlogsvoering met drones is al enkele jaren aan een enorme opmars bezig. Waar president George W. Bush ze nog sporadisch gebruikte is de inzet van drones onder Obama geëxplodeerd. Voor de Verenigde Staten is het een kosteneffectieve en risicovrije manier om vijanden uit te schakelen. Langs de Amerikaanse zijde vallen er geen slachtoffers, want er worden geen troepen ter plaatse ingezet. De gevolgen voor de lokale bevolking zijn wel desastreus. Het actieterrein van het Amerikaanse drone programma beslaat grote delen van het Midden-Oosten, Zuid-West Azië en Oost-Afrika. Het gaat meestal om achtergestelde landen, met een slecht functionerend overheidsapparaat die weinig of geen weerwerk kunnen of willen bieden aan deze drone-aanvallen. Zwakke staten zoals Pakistan, Afghanistan, Yemen, Soedan en Somalië zijn afhankelijk van westerse steun en kunnen niet anders dan zich schikken naar de wil van de Verenigde Staten.

Dat Obama dit programma opvoerde is ondertussen wel duidelijk. Dit is de president waarvan we dachten dat hij een echt andere politiek zou gaan voeren. Dichter bij huis lijkt ook de UK betrokken, zoals steeds als de kippen erbij om grote broer US ter wille te zijn [zie The Guardian: Britain is up to its neck in US dirty wars and death squads].
Militair gezien is het natuurlijk ideaal. Een onbemand vliegtuigje wordt bestuurd door een militair, ver verwijderd van de actie, allicht in een werkplaats met airconditioning. Met muziek ook? Koffie? Koekjes?
Via camera’s bekijken ze de ‘target’ en door op een knopje te drukken wordt de ‘target’ of ‘insurgent’ geëlimineerd. Let op het verdoezelende taalgebruik. Men zegt niet: we hebben vanop heel verre afstand een mens gedood zonder onze handen vuil te maken.
Amnesty International begint zich nu toch ook eindelijk te roeren: Major new report says USA must account for Pakistan killings. Amnesty maakte er ook dit filmpje over.
De VS vinden dat ze het recht hebben om mensen te doden zonder proces, zonder bewijsmateriaal en mogelijkheid tot verdediging, dus doen ze aan gewone standrechtelijke executies. En ze hebben een legertje advocaten dat deze praktijk probeert aanvaardbaar te maken onder het internationaal recht.

Want Recht is zeer belangrijk in de VS. Zo belangrijk dat ze al hun eigen belangen trachten door te drukken in alle internationale fora (UN, IMF, World Trade Organisation, lobbying in Europa, noem maar op). En wat hen niet zint ratificeren ze niet (Kyoto-protocol) of erkennen ze gewoon niet (Internationaal Gerechtshof, Den Haag).
Het artikel van Youssef Kobo deed me terugdenken aan de gelekte film van een regelrechte moordpartij in Bagdad in 2007. Dat gebeurde niet met een drone, de militairen waren veel dichter bij de slachtoffers, namelijk kijkend en filmend vanuit een Apache-helikopter. Als je de opname bekijkt, lijkt het alsof je een van die computerspelletjes speelt waarbij je mannetjes kan neerschieten. De werkelijke commentaren van de militairen geven de indruk alsof zij ook zo’n computerspelletje spelen.
2007, dat is toch al lang geleden? Dat zijn toch oude koeien? Nee, dat is niet lang geleden. Voor de familieleden van de slachtoffers zijn die nog steeds dood. Wikipedia bracht de film uit in 2010 en Julian Assange wordt nog steeds vervolgd. Bradley Manning (nu Chelsey Manning) kreeg een celstraf van 35 jaar. Militairen worden niet vervolgd, worden ook niet psychisch bijgestaan. Hoge legerleiding liegt en blijft liegen. Amerika wast zijn handen in onschuld.

Deze film kan je bekijken op de site collateral murder. Daar staat ook de volledige versie (39 min) en een pakkende getuigenis van soldaat Ethan McCord, die het gewonde meisje vond. Heel interessant ook: de volledige transcriptie van al wat er gezegd werd.
Je ziet een groepje mannen — ongeveer 15 — in losse witte kleding rustig wandelen op een pleintje. Ze zien er helemaal niet uit als paracommando’s die zwaargewapend een aanval gaan uitvoeren. Wat zouden ze ook aanvallen op dat pleintje? Geen militaire basis in zicht. De mannen zijn ook heel duidelijk ongewapend. Maar kijk, plots ziet iemand in de helikopter toch een wapen. Dat is maar een indruk, in werkelijkheid is het de camera van Reuters’ journalist Namir Noor-Eldeen. En hier komt het legale om de hoek kijken. Die militairen mogen natuurlijk niet zo maar schieten op alles wat beweegt. Er wordt gerapporteerd aan de basis, vanwaar een fiat voor de aanval moet komen. En zo merk je de escalatie in het woordgebruik:
— Thats a weapon.
— Yeah
— (beetje later) Yup. He’s got a weapon too.
— (en dan als rapport) Have five to six individuals with AK47s [automatic rifles]. Request permission to engage [shoot].
Een beetje later zien ze — met veel imaginatie of wíllen ze het gewoon zien? — RPGs (bazooka’s).
Confirmatie wordt gegeven en ze schieten. De nietsvermoedende mannen zijn enkele seconden later allemaal dood (bedreigend zijn hun ‘wapens’ nooit geweest voor welke Amerikaan dan ook). Behalve één man, Saeed Chmagh die chauffeur was voor Reuters. Hij probeert weg te kruipen.
Natuurlijk mogen ze geen gewonde man neerschieten (conventie van Genève), dus zegt één van de soldaten: “Come on, buddy. All you gotta do is pick up a weapon”, want als die gewonde man een geweer zou vastpakken (en zelfs niet richten) konden ze hem gewoon neerschieten. Mannetjes afschieten.
Dan komt er een minibusje aangereden. Enkele mannen stappen uit (ongewapend) om de gewonde te helpen. Ze proberen hem in het busje te hijsen, maar voelen zich bedreigd door de helikopter. Terecht. Want er wordt gerapporteerd:
— We have a black SUV-uh Bongo truck picking up the bodies. Request permission to engage.
Volgens de conventie van Genève mag er niet geschoten worden op mensen die gewonden oppikken. Toch wordt die soldaat zenuwachtig: “Come on!”
En zij krijgen toestemming!!!! Er wordt geschoten en er blijft niet veel over van het busje: Saeed Chmagh nu eindelijk dood, de helpende mannen ook. Maar dan komen de grondtroepen aan en bleken er twee kleine kinderen in het busje gezeten te hebben. Reactie van een militair: “Well it’s their fault for bringing their kids into a battle.” “That’s right.”
Soldaat Ethan McCord denkt er helemaal anders over: hij heeft het meisje en het jongetje (beiden zwaar gewond) naar een militair voertuig gebracht en vraagt om overbrenging naar het militair hospitaal. Dat wordt geweigerd. Ze zouden er natuurlijk alleen maar mee verveeld zitten. De kinderen moeten door de lokale politie naar een lokaal hospitaal gebracht worden. (Gelukkig leven ze nog, maar hoe gaat hun moeder/weduwe voor hen zorgen?)
Reactie van Robert Gibbs (White House Press Secretary): “Our military will take every precaution necessary to ensure the safety and security of civilians, and in particular those who report in those dangerous places of behalf of news organisations.”
Dat zouden we kunnen geloven, mocht daar niet George Orwell geweest zijn die ons jaren geleden al waarschuwde:

Political language… is designed to make lies sound truthful and murder respectable, and to give an appearance of solidity to pure wind.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedin

2 Comments

  1. Stefan Bonnarens says:

    Uiteindelijk is Obama net zoals Bush en voorgangers enkel een marionet van de echte machthebbers in de States. Daar zijn CIA, FBI en NSA zeker bij, maar ook spelers in de internationale economie (wapenhandelaars, Monsanto, …)
    Het wordt tijd dat dit eens serieus wordt aangepakt. Want ze steken de lont aan bij beide partijen ten behoeve van de wapenindustrie en de internationale economie. Nu de Koude Oorlog voorbij is propageert de USA een nieuwe vijand in de islam.
    Maar zelfs het reageren op de hierboven beschreven wanpraktijken is wat “zij” op het oog hebben. Een schisma maken. Julius Caesar noemde het al Divide et Impera.

  2. Janantoon says:

    Groot gelijk, Stefan. Pak jij de wapenfabrikanten aan, ik zal Monsanto’s bolleke eens wassen.
    Groetjes,
    Jan



boekenkast-1

boekenkast-2

boekenkast-3