a common reader

Vlaamse Opera: Nabucco

· 9 February 2013 |  by Janantoon
· Published in: podiumkunsten
·

nabuccoNabucco in de Vlaamse Opera: prachtige muziek, minder geslaagde regie.
Als het doek opgaat, krijg je wel een sterk beeld. Een sit-in van indignados. Je waant je aan de Puerta del Sol in Madrid, met de tentjes van de protesterende jongeren. Regisseur Paul Slater interpreteert de vrijheidsstrijd van de Hebreeërs tegen de macht van Babylonië als de revolte van de indignados, de Occupy Movement, tegen de wereld van het grootkapitaal.
Maar het komt niet overtuigend over omdat het onderliggende verhaal ook niet overtuigt. De historische referentie is de Babylonische koning Nebukadnezar die in 586 voor onze tijdrekening Jeruzalem belegert en de tempel van Salomon vernietigt. Al gauw verschrompelt het verhaal zich echter tot persoonlijke intriges. De twee dochters van Nabucco die verliefd zijn op dezelfde Ismael (van het verkeerde kamp). Van liefdespassie of duetten is er nochtans geen sprake. Dan is er de opstand van dochter Abigaille tegen haar vader. Ze blijkt een aangenomen dochter te zijn, dochter van een slavin. Nabucco wordt gek, maar later dan plots weer heel helder en opeens ziet hij ook dat de god van de Hebreeërs de enige ware is. Abigaille neemt vergif in (waarom vluchtte ze niet naar bv Athene?) en sterft. Ook al zonder veel misbaar.
Ik vond het heel moeilijk om een emotionele band te krijgen met om het even welk karakter. De opera biedt een hele reeks van potentiële drama’s, maar toont geen drama.
Het idignado-sausje van de regie werkte dan ook niet.
Gelukkig is de muziek bijzonder mooi. Maar die zou ook mooi zijn in een concertante opvoering.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedin

Comments are closed.



boekenkast-1

boekenkast-2

boekenkast-3