a common reader

Swetlana Geier — Die Frau mit den fünf Elephanten

· 5 March 2014 |  by Janantoon
· Published in: film · FOCUS · poëzie · Russische literatuur
· Tagged with:

die-frau-mit-den-5-elefantenIk zag nog eens — voor de zoveelste keer — de prachtige documentaire over Swetlana Geier van Vadim Jendreyko.
Telkens opnieuw ben ik onder de indruk van de sterke vrouw die zij was. Op een of andere manier is het een troostende documentaire. Dat het mogelijk is — bij leven en welzijn — om mooi oud te worden. Wat geluk zal daarbij nodig zijn, maar vooral ook een sterk karakter, en je niet ergens gaan zetten, maar bezig blijven.
Swetlana Geier blijft ook bezig. Je ziet haar koken, omringd door haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen. Je voelt dat ze een warme thuis gemaakt heeft. Maar het is geen simpele babushka, elke dag zit ze aan haar werktafel met een werk van Dostojevski dat ze aan het vertalen is.

    Swetlana Geier werd in 1923 in Kiev geboren als dochter van Russische ouders. Haar vader was natuurwetenschapper. Zoals zovelen werd hij om een of andere reden in 1938 gevangen genomen. Hij kon de gevangenis verlaten, maar stierf in 1939 aan de gevolgen van de martelingen en de opgelopen ziektes. De vijftienjarige Swetlana verzorgde hem de laatste maanden van zijn leven.
    Swetlana kon in Kiev Duits en Frans studeren. Toen de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog Kiev bezet hadden, werkte zij als tolk voor de firma Dortmunder Brückenbau AG. Na de nederlaag van Stalingrad begonnen de Duitsers zich terug te trekken. Swetlana en haar moeder beseften dat zij als collaborateurs zouden bestempeld worden en gingen met de firma mee naar Duitsland. Door een welwillende officier kon Swetlana in Freiburg studeren.
    Vanaf 1960 gaf zij Russisch aan de universiteit van Karlsruhe. Door dit inkomen was zij niet afhankelijk van haar vertaalwerk en kon zij de tijd nemen om Tolstoi, Bulgakov en Solzjenitsyn te vertalen. Maar vooral Dostojevski. Zij werd daardoor een van de belangrijkste vertalers uit het Russisch.

We zien vooral een vrouw met een fijne intelligentie. Je voelt haar genoegen om met taal om te gaan, alsof ze de woorden op de tong kan proeven. In een bonusfilmpje leest zij enkele gedichten voor in het Russisch, onder andere eentje van Achmatova. Zo hoorde ik nog eens hoe mooi de Russische taal wel klinkt.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedin

Comments are closed.



boekenkast-1

boekenkast-2

boekenkast-3