a common reader

sprakeloos, aangrijpend

· 5 April 2010 |  by Janantoon
· Published in: Nederlandse literatuur
· Tagged with:

Tom Lanoye, sprakeloosAangrijpend. Dit ene woord zou moeten volstaan voor dit boek. Misschien ook nog: meesterlijk. Tom Lanoye herdenkt in dit relaas — het is geen roman, geen biografie, geen documentaire — zijn moeder. Hoe ze was en hoe ze werd na verschillende beroertes.
Hoe ze was weet hij te suggereren door haar, met barokke taal en meanderend door vele verhalen, te plaatsen in haar tijd en gezin en omgeving. De na-oorlogse jaren, kleine middenstand in Sint-Niklaas (ik heb tien jaar in Sinaai gewoond en kan me dus een en ander voorstellen), artistieke ambities in het theater, moederdier en gezinstiran, de vader als gemoedelijke en onderdanige beenhouwer, de volkse buurt, zijn jeugd, de bungalow voor de weekends, enz. Een portret van een hele periode die zeer herkenbaar zal zijn, zeker voor mensen vanaf vijftig.
Soms deed het boek me denken aan Paula van Isabel Allende die herinneringen ophaalt aan het ziekbed van haar dochter, die in coma ligt. Het boek lijkt geschreven zonder teruglezen, zonder corrigeren, vers vanuit de ziel zou je denken. Maar ik geloof dat dat schijn is. Daarvoor lijkt het me te goed opgebouwd. En net dit verraadt het meesterschap van Lanoye: een kreet van het hart, maar met perfecte techniek.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedin

Comments are closed.



boekenkast-1

boekenkast-2

boekenkast-3