a common reader

Leviathan: troosteloos en sterk

· 24 October 2014 |  by Janantoon
· Published in: film · FOCUS
·

LeviathanIk weet niet of Leviathan van Andrey Zvyagintsev dit jaar de publieksprijs van het Filmfestival Gent zal wegkapen. Mijn stem heeft de film al. Want het is een sterke film, die een troosteloze wereld scherp in beeld brengt.

In een klein kuststadje aan de Barentszzee probeert de garagist Kolya samen met zijn jonge vrouw Lilya en puberzoon Roma (uit een vorig huwelijk) een leven te bouwen. Het is een schraal en onbarmhartig gebied: lange, donkere winters, korte zomers. Maar Kolya is daar geboren en heeft zijn huis zelf gebouwd. Lilya is niet zo gehecht aan de streek, maar helpt het gezin door te werken in de lokale visfabriek.
De lokale burgemeester heeft echter zijn oog laten vallen op de plek en heeft het huis laten onteigenen. Met de hulp van een advocaat uit Moskou (een vroegere jeugdvriend) gaat Kolya in het verweer tegen de burgervader, die blijkbaar iedereen in zijn binnenzak heeft, van plaatselijke politici tot magistraten en orthodoxe patriarch.
Maar tegen de corruptie van het bestuur, de rechtbank én de politie, gezegend door de kerk, zijn noch Kolya noch de advocaat opgewassen. Onmacht, uitzichtloosheid, emotionele problemen en zeer veel wodka verwoesten het leven dat hem nog bleef.

corruptie in de wereldCorruptie, het is een smerig en dodend virus, dat overal om zich heen grijpt. Ebola is een lachertje vergeleken met wat corruptie in het leven van miljarden mensen aanbrengt. Kijk maar eens op Transparency International. Klik maar eens op het kaartje om het trieste beeld te zien. De corruptie-index gaat van 100 (witter dan wit) tot 0. Denemarken en Nieuw-Zeeland zijn de zuiverste landen met 91 punten, Somalia bengelt aan de staart met 8 punten. België scoort 76, wat nog bij de propere landen is, maar het zou beter kunnen (bv Nederland: 83). En Rusland: 28, samen met Nicaragua en Pakistan en dergelijke. Zelfs het arme Bolivia doet het nog beter: 34 punten.

Corruptie doet veel meer dan geld uit de zakken van gewone mensen slaan. Corruptie neemt hoop en enthousiasme en liefde weg. Het is een kanker die aan een maatschappij vreet. Dat is wat hier zo prachtig én deprimerend uitgebeeld wordt. De fotografie is geweldig: een enorme ruimte die onverschillig is tegenover de mens en zijn lotgevallen. Zelfs de walvis ligt er karkas te zijn. Stilte, weidsheid en wind.
En voor de gewone mens, afstompend werk in een visfabriek, trieste woonkazernes, en als vertier wodka en nog eens wodka. Of honderd kilometer rijden om samen te gaan schieten op lege flessen en op portretten van oude politieke leiders (niet Poetin!).
Daartegenover het chique restaurant waar de burgemeester eet, de dikke wagens, de van goud blinkende patriarchen tijdens een orthodoxe eredienst. En de film opent en sluit met de dwingende muziek van Philip Glass. Troosteloos en sterk.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedin

Comments are closed.



boekenkast-1

boekenkast-2

boekenkast-3