a common reader

Die Zauberflöte in de Vlaamse Opera

· 14 January 2013 |  by Janantoon
· Published in: muziek · podiumkunsten
·

die-zauberfloteToen ik de zaal verliet, met flarden van de zo bekende muziek in het hoofd, was ik vooral onder de indruk van Papageno. En dan bedoel ik niet de bas-bariton Josef Wagner, al zong en acteerde die bijzonder goed. Maar vooral door de zeer originele rol die regisseur David Hermann aan het personage gegeven heeft. Meestal is Papageno een lichtzinnig, dwaas creatuur, soms op het belachelijke af. Zo hebben we in Berlijn een versie gezien met de stereotiepe invulling. Maar hier wordt Papageno een soort bosmens, een Mowgli bijna, die als een aap in bomen klimt en overal opspringt. Josef Wagner is dus niet alleen een goed zanger, hij is ook nog een acrobaat.

verfrissende regie

Dat brengt me bij de regie, die gemengde reacties heeft opgewekt. Ik herinner me Kurt Van Eeghem op Klara die helemaal niet te spreken was over de aanpak van David Hermann. Hij vroeg zich af waarom Sarastro op het einde neergeschoten wordt. Maar is dat niet onnodig vasthouden aan een verworven beeld, een zoals-het-hoort met enig marge voor de regisseur?
David Hermann gooit alles wel overhoop. En geeft daardoor een frisse kijk op de opera terwijl de muziek zelf even heerlijk blijft. Want geeft toe, het libretto rammelt aan alle kanten. Ja, er is de tegenstelling tussen licht en donker en waarschijnlijk goed en kwaad en wat maçonnieke symbolen die bij mij meestal een onaangenaam religieuze connotatie oproepen. Hogepriesters in lange gewaden… Ingmar Bergman’s Trollflöjten en zo.

Russische roulette

En dan die zware proeven om tot de ‘ingewijden’ te kunnen horen. Meestal worden die erg lachwekkend in scene gebracht, met vuur en een draak, etc. Hier wordt er Russische roulette gespeeld. Wat misschien ook onnozel is, maar dat onnozele wordt dan ook niet verheerlijkt. De Russische roulette, als een test op leven en dood, maar een zinloze test. Dat Tamino op het einde Sarastro in het voorbijgaan doodschiet, achteloos bijna, benadrukt dat zinloze. Je kan moeilijk respect hebben voor een ‘ingewijde’ die zulke zinloze proeven oplegt.
Het geheel was verfrissend, met een heel eigen kijk. De decors waren zeer mooi, maar helaas niet modulair zodat er soms storende pauzes waren voor decorwisseling.

die Zauberflöte

De Vlaamse Opera heeft voor mij nog maar eens een knappe productie getoond. De muziek was ook zeer goed: het orkest onder Tomáš Netopil was precies, niet te slepend, maar gevat en spannend. En de stemmen waren bijzonder goed. Yijie Shi als Tamino, een prachtige Olga Pudova als Koningin van de Nacht, de genoemde Wagner, enfin allemaal waren ze goed.
Hieronder vind je een ‘warm-up’ video met enkele fragmenten uit de repetities en ook met de regisseur die zijn visie toelicht.

Die Zauberflöte – Warm-Up from Vlaamse Opera on Vimeo.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedin

Comments are closed.



boekenkast-1

boekenkast-2

boekenkast-3