a common reader

Cees Nooteboom, Rituelen

· 23 October 2006 |  by Janantoon
· Published in: Nederlandse literatuur
· Tagged with:

Rituelen Nooteboom

Herinnering is als een hond die gaat liggen waar hij wil. (p. 11)

Zo kan ik nog wel meer merkwaardige citaten vinden. Nooteboom schrijft gevat, in een zeer eigen idioom. In het begin las ik een beetje onwillig, ik had niet veel zin om aan de hand genomen te worden voor een verhaal over het doen en laten van enkele mensen. Maar Nooteboom nam me niet bij de hand, hij vatte me bij de kraag.

De personages in dit boek zijn op zich ook niet zo belangrijk. Ik bewonderde de manier van Nooteboom om langs die personen heen te kijken naar het wezen van de natuur, de hond, de dood. Naar de mens en zijn verhouding tot de dingen die hij zelf gemaakt heeft, de voorwerpen en de rituelen. Dit wordt allemaal samengebald in de laatste scene waarin Taads de theeceremonie uitvoert met een Japanse kom waarvoor hij zijn ganse leven gespaard heeft.

Ik vind het een indrukwekkend boek dat een tweede aandachtige lezing zal nodig hebben om zijn inhoud vrij te geven.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedin

Comments are closed.



boekenkast-1

boekenkast-2

boekenkast-3