a common reader

Benjamin Britten 100

· 22 November 2013 |  by Janantoon
· Published in: biografie · FOCUS · muziek
· Tagged with:

Benjamin BrittenIk kom uit een simpel nest. Dat bedoel ik niet negatief. Mijn vader was metaalarbeider, mijn moeder huisvrouw, een zeer bezige bij. Zij gaven mij en mijn broer een degelijke, liefhebbende opvoeding. Wij kregen de kans om te studeren.
Maar cultuur, dat wat zo belangrijk is in mijn leven, heb ik elders moeten oprapen. Dat ik ontvankelijk en gevoelig was, is een geschenk van de goden. En het zaad werd gezaaid door verschillende goede leerkrachten van het Sint-Romboutscollege in Mechelen en zeker ook door de Mechelse bibliotheek.
Die bibliotheek had ook een zeer gevulde discotheek, waar ik al zeer vroeg lp’s ontleende om te beluisteren op mijn kleine pick-up met een goedkope naald. Zo ontdekte ik kriskras Ravel, Tsjaikovski, Vivaldi en anderen. Zonder richting, zonder inzicht, maar met de gretigheid van een spons.
Later ontmoette ik mijn eerste vrouw en bij haar thuis leerde ik echt muziek kennen. Zij gaven mij Bach en de barok. Daarnaast ontdekte ik zelf ook Béla Bartók. En zo is dat blijven groeien. Opera, Monteverdi, Mahler, Rachmaninov, Schumann, Britten, Shostakovich.
Maar in heel die muzikale wereld die mij zo dierbaar is, blijf ik een kind dat beteuterd op de drempel blijft staan. Ik mis het technische inzicht, het gewoon al kunnen lezen van een partituur, zoals ik wel intellectueel genoegen voelde bij een mooie algebraïsche formule of een geannoteerde schaakpartij. Ik mis het dat ik als kind niet de kans had op een piano te tokkelen of een ander instrument geprobeerd te hebben.
Als ik lees, zoals ook in deze beknopte maar fijne biografie van Benjamin Britten, hoe men een muziekwerk kan analyseren, thema’s herkennen ook als ze erg verborgen zijn, ben ik steeds jaloers. Het technische inzicht kan alleen maar het genot van de muziek verhogen. Nu voel ik me als iemand die een goede wijn drinkt, maar niet weet hoe de smaak te beschrijven.
Ik blijf me dan maar behelpen met gewoon goed te luisteren naar veel varianten van mijn geliefde werken en door het lezen van boeken als dit of als een prachtig werkje over de strijkkwartetten van Shostakovich.
Dit is een goede biografie: kort, ter zake, verliest zich niet in roddels en gespeculeer. Britten komt naar voor als verlegen, teruggetrokken, workaholic, pietje precies. Bijna zijn ganse leven twijfelde hij aan zijn kunnen. In Engeland moet hij zich erg geïsoleerd gevoeld hebben. Het homofobe karakter van de Engelse maatschappij droeg daar zeker toe bij, maar ook de creatieve geïsoleerdheid heeft gewogen. Engeland had nauwelijks nog een muziektraditie toen hij begon te componeren. Hij heeft voedingsbodems veelal bij buitenlandse componisten moeten zoeken, al was Purcell voor hem ook zeer belangrijk.
Hij is bijna vijftig als hij Mstislav Rostropovich ontmoet. Deze uitzonderlijke cellist geeft een nieuw elan aan Britten’s productie met cellosonates en concerto’s. Hij sterft erg jong, op drieënzestigjarige leeftijd.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedin

Comments are closed.



boekenkast-1

boekenkast-2

boekenkast-3