a common reader

Anna Enquist en de Goldberg Variaties

· 9 February 2010 |  by Janantoon
· Published in: Nederlandse literatuur
· Tagged with:

Dit is een eerlijk boek. Zoals ik ook Taal zonder mij van Kristien Hemmerechts een eerlijk boek vond.
Anna Enquist doet verslag van de verwerking van de dood van haar dochter, nee, meer, het boek is een actief onderdeel van die verwerking.
Zij pendelt tussen de piano, waar zij zich voorneemt om de Goldbergvariaties van Bach terug in te studeren en de tafel, waar zij herinneringen opschrijft. Afgezonderd en geconcentreerd. Betrokken en hoogst geëmotioneerd, maar niet sentimenteel. Het boek volgt de variaties: een aria om te starten, dan de 30 variaties en om te sluiten de aria da capo. Elke variant roept bepaalde herinneringen op, soms speelse, soms zorgwekkende. Door het geheel krijgt de bedeesde lezer een beeld van de dochter, en vooral een beeld van de uitzonderlijke relatie tussen de moeder en de dochter.
Tegelijk vertelt Anna Enquist heel zinnige dingen over de muziek. Ik ben een muziekliefhebber, geen deskundige. Door haar meedenken met de muziek, het inleven met Bach, wou ik bij elk hoofdstuk de betreffende aria ook afspelen. Zo ontdekte ik dat mijn favoriete CD met de versie van Glenn Gould volledig grijsgedraaid was. Ik heb ze dan maar opnieuw gekocht en zo mijn kleine verzameling Goldberg-opnames uitgebreid.
Het is een rijk boek. Het raakt snaren aan uit ieders leven: iemand verliezen, de relatie met een kind, het loslaten van een kind.

Meer Anna Enquist.

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinFacebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedin

Comments are closed.



boekenkast-1

boekenkast-2

boekenkast-3