Categories

Het Holocaust Museum in Washington en Google met zijn satellietbeeldenprogramma Google Earth werken samen om de burgeroorlog in Darfoer meer onder de aandacht van de wereld te brengen. Bij de nieuwe versie van Google Earth kan je inzoomen op de Soedanese crisisregio en de verwoestingen met eigen ogen bekijken.
De beelden worden begeleid door tekstuele documentatie, foto’s, getuigenissen.

Het Holocaust Museum is in de eerste plaats een herdenkingsplaats en een documentatiecentrum voor de Holocaust. Maar het wil ook de Joodse slachtoffers eren door zich actief in te zetten tegen nieuwe genociden. De samenwerking met Google Earth past volledig in dat opzet: het bezorgen van informatie en door de grote verspreiding de bewustwording bij de publieke opinie bevorderen.

The Holocaust Museum Washington announced its cooperation with Google Earth to bring the genocide in Darfur to the attention of the international community.

The museum is much more than just a place to remember the Holocaust. The director, Ms. Sara Bloomfield, emphasized in her speech at the launch of the project that the Holocaust Museum wants to be a living museum and that “a memorial unresponsive to the future would violate the memory of the past.” That’s why the museum is very active in the fight against all new forms of genocide.

The new version of Google Earth provides detailed photos of the whole region and extra information, photos, witnesses. You can actually see — like on this printscreen — the site of a small village: you see the river, the trees, the markings of paths and fences and the places where the huts have been burnt down.

Besides informing the general public and enhancing awareness, this renowned program is also a warning to the local authorities: you are being watched. Google Earth directors promised regular updates of the satellite images.

El Museo del Holocausto de Washington ha anunciado su cooperación con el programa Google Earth para llamar la atención sobre el genocidio en Darfur. El museo quiere ser más que un monumento conmemorativo. “Estar insensible al futuro sería una violación del pasado,” dijo la directora Sara Bloomfield. Por eso el museo combate la injusticia de genocidios actuales.

Para ese propósito la ayuda de Google Earth vale mucho. El programa es muy conocido y desde luego puede facilitar la difusión de información sobre Darfur. Además de fotos muy detalladas el programa presenta información, documentación y testimonios.
Se puede ver en detalle los pueblos con un río, con árboles, con huellas de senderos y huertos y con los restos de chozas quemadas. La segunda foto muestra un campo de refugiados.

I bought this book in the lovely slip-case collection with three books about myths.

Jeanette Winterson retells the story of Atlas and Heracles. Heracles’s story is easy to tell: he kills and murders and rapes and does some other mischief, but Atlas is another case. Punished by the gods for fighting some stupid war — George Bush, take heed! — he had to take the Kosmos on his shoulders.

In the introduction Winterson writes:

Weight moves far away from the simple story of Atlas’s punishment and his temporary relief when Hercules takes the world off his shoulders. I wanted to explore loneliness, isolation, responsibility, burden, and freedom too, because my version has a very particular end not found elsewhere.

And somewhat further:

Autobiography is not important. Authenticity is important. The writer must fire herself through the text, be the molten stuff that welds together disparate elements. I believe there is always exposure, vulnerability, in the writing process, which is not to say it is either confessional or memoir. Simply, it is real.

Weight is also the story of the human being bearing the heavy weight of his past, present and future.

Hera said ‘That is your present, Atlas. Your future hardens every day, but it is not fixed.’

Met zijn groot inlevingsvermogen beschrijft Jorge Luis Borges (La busca de Averroes — De zoektocht van Averroes — uit El Aleph) een namiddag van ibn-Rushd (of Averroes zoals hij op onbegrijpelijke wijze bekend werd in het Westen). Het verhaal speelt zich af in Córdoba. Averroes werkt aan zijn Tahafut al-tahafut, maar onderwijl blijven enkele woorden door zijn hoofd spelen. Averroes werkt ook continu aan de vertaling en becommentariëring van de werken van Aristoteles en tijdens deze werkzaamheden is hij op twee woorden gestoten (comedie en tragedie) die hij vanuit zijn islamitische achtergrond en leefwereld onmogelijk kan plaatsen. Hij verlaat zijn studievertrek om met enkele vrienden te gaan eten en praten. Tijdens dit gesprek wordt er onverwacht een tipje van de sluier gelicht. Een heerlijk verhaal dat een inkijkje geeft in de scherpe geest van Averroes en de leefwereld van Córdoba onder Al-Andalus.

Het werk van de filosoof ibn-Rushd was zeer belangrijk, niet in het minst omwille van het bewaren van het gedachtengoed van de antieken voor het latere westerse humanisme. Hij maakte ook deel uit van een soort verlichte eeuw binnen de islam. Irshad Manji verwijst er uitdrukkelijk naar in haar boek The trouble with Islam. Zij hoopt op een islamitische renaissance waarbij open discussie en een modernere interpretatie van de Koranteksten mogelijk zouden zijn.

Dit korte werk was voor mij ook een revelatie. Het is te merken dat ibn-Rushd uit een juristenfamilie komt. Mij viel vooral de strikte logische uiteenzetting van zijn gedachten op. Dat was natuurlijk zijn bedoeling: Averroes betoogt dat de Koran het wetenschappelijk onderzoek stimuleert, maar dat voor dat onderzoek ook methodes — de logica — nodig zijn die bij de antieken (vooral Aristoteles, ook Plato) te vinden zijn. Hij beroept zich op verschillende verzen uit de Koran, en ik heb ze allemaal opgezocht in mijn Engelstalige versie van Al-Qur’an en ik moet zeggen dat de interpretatie van die verzen soms eeerg uitgerokken is. Hoe erg moet het niet geweest zijn voor zo’n heldere, ruimdenkende geest om het bestaansrecht van zijn intellectuele activiteiten te moeten verantwoorden tegenover religieuse muggenzifters.

Over enkele weken zitten we in Andalucía. Ik kijk er naar uit om in Córdoba sporen van zijn intelligentie te vinden.