Categories

In het Engels is de titel House of the Sleeping Beauties. De Nederlandse vertaler heeft dit, met goedkeuring van Kawabata, vertaald als De schone slaapsters omwille van de connotatie met het sprookje. En het heeft ook wel wat van een sprookje en ik geloof dat de tekst in het Japans zeer poëtisch moet zijn.

In het huis van de schone slaapsters kunnen oude heren (die verwacht worden impotent te zijn) tegen betaling een nacht slapen met een zeer jonge vrouw. De jongedames, die van ongerepte schoonheid zijn, werden in een diepe slaap gebracht en weten niets af van hun bijslaap.

De hoofdpersoon, Eguchi, vernam het adres via een vriend. Hij begint het huis regelmatig te bezoeken. Samen in bed liggen met een bijna comateuze maagd wekt vreemde gevoelens op. Neigingen tot kwaad doen, mishandelen, maar ook herinneringen aan vroegere amourettes, aan vroegere geliefden. Vooral hun geur brengt herinneringen naar boven.
Zijn bezoeken worden steeds frequenter, alsof hij zich aan jong leven wil vastklampen. Maar meer en meer wordt hij geconfronteerd met de dood.
De laatste nacht eindigt op een onverwacht dramatische manier. Een aangrijpend kunststukje.

→ Yasunari Kawabata

There are many ways to write history. Mostly, historians focus on a specific period, e.g. Geoffrey Parker’s The Dutch Revolt, or a ‘national’ history like Spain edited by Raymond Carr. But this is history with a bird’s-eye view. Felipe Fernández-Armesto presents us the history of the American continent as a whole. Starting with the first humans, coming from Asia, to penetrate the vast continent, up to the year 2001. The descent of these hunters to Middle and South America where several new cultures were formed. The arrival of Spanish and Portuguese conquistadores way before the English, the French and the Dutch that seemed to be left with the remainders of the continent.

This kind of cross-section is very interesting and tends to give some surprising facts. Such a wide scope in a small book (only 170 pages) sometimes makes you want to read more details. Fernández-Armesto tries to remedy this with an extensive ‘Bibliographical Essay’. For me, this was a thought-provoking read.

Ruud Gielens bewerkte en regisseerde voor het Brussels Kaaitheater een theaterstuk van Peter Handke. Het biezondere is dat er in het stuk geen (verstaanbaar) woord gesproken wordt; Handke schreef alleen maar regie-aanwijzingen voor zo’n 300 personnages. Gielens heeft dit teruggebracht naar 37 mensen, die verwisselbare rollen spelen.

Je zit op een plein en je ziet vanalles gebeuren en diverse mensen, soms vreemde types, voorbij komen. Voorbij komen, elkaar ontmoeten, treiteren, beminnen. Een dode, een bedelaar, een garçon, een straatzanger, een prostituee.
Al is er geen plot of verhaal, toch word je vlug geboeid door alles wat zich op dat plein afspeelt. Ook door de muziek van componist Jan Goovaerts.

De acteurs spelen met veel overgave hun comedia dell’arte, met humor ook. Toch schortte er wat voor mij, misschien bleven het toch teveel typetjes, te weinig dramatiek. Wel een leuk avondje uit.

Een lezing in het sympathieke Brusselse literatuurhuis Passaporta. Achter een geïmproviseerd tafeltje zaten de dichteres María Victoria Atencia, de coördinator van het Instituto Cervantes te Brussel, Ignacio Martínez Castignani en de vertaler Bart Vonck.

Na een kort interview las María Victoria Atencia verschillende van haar gedichten voor. Ignacio Martínez Castignani las ook gedichten voor van Carlos Edmundo de Ory (die zich had verontschuldigd), Chantal Maillard Decoster, Benjamín Prado y Andrés Trapiello. Telkens las Bart Vonck zijn vertaling voor.

Deze Spaanse dichters vormen de inhoud van een tweede deel van de bloemlezing in hedendaagse Spaanse poëzie die door Uitgeverij P en Instituto Cervantes wordt bezorgd. Leo Peeraer, de uitgever, was trouwens ook aanwezig. Met zijn uitgeverij heeft hij de laatste jaren een uitstekend fonds samengebracht, zowel van Nederlandstalige als vertaalde poëzie.

Voor de liefhebbers van Spaanstalige poëzie kan ik nog verwijzen naar de prachtige website A media voz die een hele reeks dichters voorstelt en waar je zelfs naar opnames kan luisteren.